Er was eens… Prins Guus

Prins Guus en de twee Prinsessen


Prins Guus was een ervaren en succesvolle prins  uit de Lage Landen en genoot bekendheid in de wijde omgeving vanwege de vele veldslagen die hij had gewonnen.

Zijn veroveringen waren inmiddels wereldwijd bekend en de slagvelden lagen over meerdere rijken verspreid. De prins woonde intussen in Perzië en was  getrouwd met een Turkse Prinses.
Het huwelijk liep echter niet zoals gepland en de Sultan dreigde het huwelijk te ontbinden.

In het verre Koninkrijk der Nederlanden, waar prins Guus oorspronkelijk vandaan kwam, waren er twee prinsessen die naar de hand van Prins Guus reikten.

De ene prinses, uit Amsterdam in het Hollandsche gewest, woonde in een modern kasteel aan de rand van het gewest. Het was zeker geen mooi kasteel, maar het oude kasteel was verlaten in de jacht naar het vullen van de schatkist. De prinses kwam echter net van een zevenjarig ziekbed. Haar bevolking had al jaren niets meer van haar gehoord totdat plotseling, uit geheel onverwachte hoek,  een derde ster haar in één klap leek te genezen. Als vanouds en zoals de bevolking van haar gewend was, had ze meteen weer het hoogste woord en gedroeg ze zich terstond weer als alleenheerser. Niet alleen binnen haar eigen gewest, maar haar arrogantie reikte tot ver in het gehele Koninkrijk.

De andere prinses, uit het zuidelijker gelegen Stadt Eyndhoven, was gemoedelijker en geduldiger van aard. Ze woonde nog steeds in het prachtige kasteel dat haar vader, Koning Philips, ooit eens voor haar gebouwd had. Deze schone prinses, wellicht de mooiste van het gehele Koninkrijk, was al eens eerder met Prins Guus getrouwd geweest. Ze kon hem maar nauwelijks vergeten want het waren mooie en succesvolle tijden geweest. De prins werd zelfs lof toegezongen in het volkslied. Het ging echter mis tussen hen op het moment dat de Ridders van de Ronde Tafel zich roerden Prins Guus het veld moest ruimen. Edoch, de prinses had er nog steeds vertrouwen in dat de Prins naar haar zou terugkeren als hij ooit Perzië zou verlaten. Oude liefde roest niet. Bovendien, zelfs na het huwelijk, had hij nog talloze keren aangegeven dat zijn hart nog steeds bij Eyndhoven lag. En dus wachtte de prinses geduldig zijn komst af. Zijn komst die weer gouden tijden naar Eyndhoven zou brengen en de macht in het koninkrijk weer in het Zuiden des lands zou neerleggen.

Het liep echter geheel anders. De Amsterdamsche prinses had een boze tovenaar ingeschakeld. Deze zwarte magiër Johan, vanuit zijn tovenaarsschool in Catalunya, wist met zijn mooie praatjes iedereen uit zijn duistere hand te laten eten. Zo ook Prins Guus. En zo gebeurde het dat de Prins reikte naar de hand van de Amsterdamsche Prinses. De bevolking hield haar adem in. Deze prins kwam toch uit een vijandelijk gewest? Om echter mee te kunnen varen op zijn successen, gooiden zij hun principes, geloof en eigenwaarde onmiddellijk aan de kant en accepteerden ze zijn komst.
Prins Guus had evenwel niet door dat hij op het punt stond in een giftige appel te bijten. De boze tovenaar had namelijk iedereen binnen het gewest in zijn macht. Zo had de prinses gedurende haar ziekbed met meerdere prinsen het bed gedeeld (in de contreien waar zij vandaan kwam was dit gebruikelijk). Geen enkele van deze prinsen had het echter overleefd en uiteindelijk waren de meesten verketterd en verbannen. Allemaal door zwarte magie.

De prinses uit het Zuiden was natuurlijk ontroostbaar door de ogenschijnlijke keuze van Prins Guus voor de Amsterdamsche prinses. Zeker omdat zij even tevoren tegen haar eigen bevolking had geroepen dat Prins Guus weer avances naar haar had gemaakt en dat de kans bestond dat er weer een relatie zou opbloeien.. Maar het was vooral de réden die de prins aan gaf, die haar veel verdriet deed. De Amsterdamsche prinses was haar gewoon voor geweest. Magiër Johan had de prins als eerste om zijn hand gevraagd. Ze begreep het niet. In de liefde ging het ‘eerst komt, eerst maalt’ principe toch helemaal niet op?  Prins Guus, die van nature niemand wilde kwetsen, had haar nog wel verteld dat hij, in principe, nog steeds positief geinteresseerd in haar was en dat hij altijd naar haar zou luisteren als er problemen waren. Met hem schrijven  mocht  ze natuurlijk altijd, maar een huwelijk  is een ander verhaal. De Prins begaf zich duidelijk in een benarde positie en leek geen uitweg meer te weten. De Eyndhovense bevolking was razend en dreigde zijn naam voorgoed uit het Volkslied te schrappen. Iets wat nog niet eerder in de geschiedenis gebeurd was. Toch had de mooie prinses het gevoel dat ze hem aan de overspelige Amsterdamsche prinses had verloren. Of eigenlijk aan de Tovenaar.

En zo gebeurde het dat de Eyndhovense prinses een list verzon. Samen met de Schout en de Schepenen bedacht ze een plan waarmee ze 45 miljoen gouden dukaten aan haar schatkist kon toevoegen. Dit zou Prins Guus moeten kunnen overtuigen. Het was alleen te hopen de uiteindelijk Koning van de Nederlanden en enkele belangrijke edelmannen geen roet in het eten zou gooien. Het was al langer bekend dat deze namelijk op de hand van de Amsterdamsche prinses was. En ondanks dat het plan eigenlijk een zaak was tussen de lokale Schout en de Eyndhovense prinses, werd er door het Koninkrijk verwoede pogingen ondernomen het gewest van Stad Eyndhoven een loer te draaien.

Uiteindelijk bleek het plan toch geen doorslag te geven voor Prins Guus. Zo betrouwbaar als hij had geleken tijdens hun eerste huwelijk, zo onbetrouwbaar bleek hij nu. Hij was meer en meer verwikkeld in een complexe liefdesaffaire. En zo gebeurde het dat Prins Guus vaarwel zei tegen beide prinsessen en de Noordzee overstak. Op zoek naar zijn Angelsaksische minnares Chelsea.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Er was eens… Prins Guus

  1. Winjazz says:

    Helaas kun je met gouden dukaten zelfs Prins Fred succesvol maken, nu maar hopen dat er een Prinses uit een klein koninkrijk verliefd op prins Fred wordt zodat de poort voor Prins Guus weer open komt te staan.

  2. koert says:

    Zelfs voor een ‘anti-voetballer’ als ik een vermakelijk verhaal!

  3. Willem says:

    Prachtig verhaal en geweldig opgeschreven!

    Guus kan nu natuurlijk helemaal niet meer om de Prinses van Eyndhoven heen nu zij in de slimste regio van deze aardbol woont.
    Doet hij dit wel dan pleit dat zeker niet voor zijn intelligentie en hoort hij in de slimste regio ook niet thuis
    Dan maar blijven wonen in een regio de nog niet eens genomineerd was!!!

    willem

  4. ehvdgxt says:

    Heel mooi opgeschreven en inderdaad niets van gelogen. Dit zou Guus ook moeten lezen.

  5. mike says:

    Briljant en helemaal waar!

  6. Dave says:

    Verplichte voorlees kost voor iedere Phoxy fan!

  7. Uit het AD says:

    Hiddink, die al aangaf op te stappen als keuzeheer van de Turken als België vrijdagavond de kraker in Brussel wint: ‘Ik voel me energiek. Iedere dag werken, dat is wat ik wil. Ik heb het gevoel dat ik nu niet genoeg om handen heb.’

Laat een reactie achter bij ehvdgxt Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>